پیامبر
|
کربلا منتظر ماست بیا تا برویم
جاده و اسب مهیاست بیا تا برویم هر که دارد هوس کرب و بلا بسم ا...
برای رسیدن به توبه حقیقی باید از گناهانمان قلبا پشیمان شده و به درگاه خدا آمده و طلب مغفرت کنیم. هر چه بیشتر ریاضت بکشیم یعنی خستگی عبادت(هر کاری که برای رضای خدا باشد) را بر آسایش و سختی گناه نکردن را بر لذت گناه ترجیح دهیم زودتر به نتیجه رسیده و توبه مان مورد قبول درگاه خداوند بخشنده قرار می گیرد. خدا ما را همواره امتحان میکند تا عمل ناپسندی را که داریم بخاطر آن توبه میکنیم تکرار نکنیم.اگر از امتحانات الهی سربلند بیرون آییم که انشاءا... توبه مان پذیرفته می شود و به سعادت حقیقی می رسیم(قد افلح من زکی ها-یقینا کسی که تزکیه نفس کرد به رستگاری میرسد<قد علامت تاکید>) وگر نه روز از نو و روزی از نو و باز امید به مهربانی و بخشش بی نهایت خداوند تا دوباره شروع کنیم. امیدوارم توبه همه مقبول درگاه خدا افتد.در ضمن مواظب لحظه ها باشید. این متن را در دیگر وبلاگم(توبه) نیز گنجانده ام.
ربا در جایی است که دو کالای هم جنس که با پیمانه یا وزن اندازه گیری می شوند با هم مبادله می شوند و مقدار یکی بیش از دیگری باشد.مثلا ده کیلو گندم بدهد و یازده کیلو گندم بگیرد.و کیفر یک درهم از ربا بیش از کیفر هفتاد زنا است.چون مصداق بارز لقمه حرام است.باعث فقیرتر شدن نیازمندان و ثروت اندوزی ثروتمندان میشود.فاصله طبقاتی به وجود می آورد.به اقتصاد کشور لطمه وارد میکند.از ربا خوار هر عمل رذلی سر می زند تا به ثروت بیشتری برسد.با رباخوار نه معامله کنید و نه دوست شوید چون پای دنیا که به میان می آید نه دین می شناسد و نه وجدان و نه دوست.البته در اجناس شمردنی ربا نیست مانند یازده گردو در برابر دوازده گردو و نیز میان پدر و فرزند-زن و شوهر-مسلمان و کافر حربی در صورتی که زیادی را مسلمان بگیرد ربا نیست.اما ربا میان مسلمان و کافر ذمی وجود دارد.همچنین در تقسیم کردن اموال مورد اشتراک ربا نیست بنا براین اگر سهم یک شریک در تقسیم بیش از سهم دیگری شود مانعی ندارد. راه رهایی از ربا این است که بدون اینکه در عقد شرط کنیم مقدار اضافه را به طلبکار ببخشیم یا مقدار اضافه را ضمیمه کنیم.
یک سوال انسان رباخوار اعمالش را با خود به قبر می برد یا پولش را؟کدام یک در اخرت به دادش خواهد رسید پول حرامش یا اعمالش؟ نفرین خدا در دنیا و اخرت شامل حال ربا خواران است پس چه بهتر که از این گروه نباشیم. قسمتی از این متن بر گرفته از لمعه دمشقیه اثر شهید اول است.
شنیدید که تا پای فیلم های مبتذل به میان میاد بعضی آدما میگن جوون باید چشم و گوشش باز باشه حتی برای یه بار هم که شده باید از این جور فیلما دیده باشه.ولی ما کاملا با این نظر مخالفیم چون از تاثیر این فیلما بر انسان ها و بر ضمیر ناخوداگاه انسان ها آگاه هستیم هر چند ادعا کنند که ادم های باجنبه ای هستند ولی ضمیر ناخودآگاه باجنبه و بی جنبه نمی شناسد.تا وقتی از این دست فیلم ها ندیده اید و انسان بی آلایشی هستید آرامشی دارید که این آرامش و پاکی را با دنیا نباید عوض کرد.دنبال ناموس مردم نیستید حتی اگر آنها دنبال شما باشند ولی اگر فیلم مبتذل تماشا کردید فکرهای شیطانی به سرتان می زند و کم کم به کارهای بد کشیده میشوید.پس بیایید چیز بد نشنویم و نبینیم تا همیشه غرق در آرامش باشیم.آرامشی که یک دنیا می ارزد.ببخشید ساده و خودمانی نوشتم. آیا میدانید که غربی ها زشتی و کثیفی شهوت را درک کرده اند و با مطالعه به اسلام گرایش پیدا می کنند و این یعنی اسلام حقیقی ولی ما اسلام را بدون مطالعه و تحقیق پذیرفته ایم و جوانان ما الان به سمت شهوتی می روند که غربیها از آن دلزده شده اند و فقط اقلیتی از آنها با فیلم های مبتذل جوانان جهان سومی را آلوده می کنند؟این یعنی بحران برای جامعه ما.
بیایید نه غیبت کنیم و نه به غیبت های دیگران گوش دهیم.در حدیث داریم که کسی که غیبت می کند مانند کسی است که گوشت برادر مرده خود را زیر دندان می جود و نیز در حدیث داریم که شنونده غیبت گناهش به اندازه گوینده غیبت است.پس چه بهتر که از این دو نباشیم.اگر از دست کسی هم اذیت می شویم و آن شخص ما را اذیت می کند در مرتبه اول با اشاره به او بفهمانیم که رفتارش مناسب نیست و اگر به رفتارش ادامه داد با زبان به او تذکر بدهیم و در مرتبه سوم پای زور به میان می آید که این وظیفه ما نیست بلکه وظیفه مجری قانون است که الحمدا... حکومت اسلامی به این وظیفه اش آگاه است و انشاءا...بهتر هم میشود.غیبت رفتاری است که از انسان های حسود و بی هنر که نمیتوانند هنر و نیک نامی دیگران را ببینند سر میزند.شخص غیبت کننده منظورش از غیبت این است که بگوید من برترم و حسادت و تفرقه افکنی نیز می کند... همان طور که دوست داریم خودمان محترم و با آبرو باشیم باید ملاحظه حریم معنوی دیگران را هم داشته باشیم.نباید با گفتار و کردار مردم را نسبت به یکدیگر کینه ای ساخت.
آیا میدانید که خداوند عمل بنده ای را که ذره ای ریا در آن باشد نمی پذیرد؟ به راستی چه ارزشی دارد عملی که مقبول درگاه خدا نشود.متاسفانه دیده می شود بعضی انسان ها بخاطر محترم شدن در اذهان مردم بدون آنکه مبارزه ای در مسیر حق کنند رو به نماز و دعا می آورند و فقط برای رضای مردم و نه برای رضای خدا چه کارها که نمی کنند و گاهی برای آزار و اذیت کردن افراد حق شناس و با بصیرت و خون به دل کردن این انسان های پاک از این حربه استفاده می کنند.جامعه از ریاکاری انسان های سالوس و ریاکار چه درد سر ها که نمی کشد.ریاکار انسان مومنی را از مردم جدا می کند ما به ریاکار می گوییم هدف از نماز و عبادت قرب به خداست که تو با این کار نکوهیده بسی فاصله نیز از خدا گرفتی. آیا بهتر نیست که واقعا انسان های خوبی باشیم و از ریاکاری و دیگر رفتارهای نکوهیده ای که بنده در وبلاگم به آنها اشاره خواهم کرد یا رفتارهای ناپسند دیگر که شرحش در این وب نمی گنجد دست برداریم تا نه خود و نه دیگران را به درد سر نیندازیم و جامعه و بلکه جهانی آرمانی داشته باشیم؟به امید آنروز
یعنی اینکه حسود همزمانی که ظلم می کند مظلوم نمایی می کند و به ظلم کردنش ادامه می دهد و از این طریق مردم بی بصیرت را نیز با خود همراه می کند.افتاده را میزند اگر به او بگویی چرا افتاده را میزنی در جواب میگوید می خواهد بلند شود و تلافی اذیت هایم را دربیاورد.آیا این رسم همزیستی و نوع دوستی است؟آیا این مردم آزاری نیست؟آیا این رفتار در حق همسایه همسایه آزاری نیست؟!!! چرا حسود از نیکنامی انسان خوب در رنج است و با انواع ناملایمات(با غیبت-تهمت-دعوا و ...) او را می آزارد؟ بهتر است حسود به جای تعدی به حقوق انسان های نیکنام سعی کند خودش نیز راه رضای خدا را بپیماید تا در بین مردم نیکنام شود البته نه اینکه با ریاکاری و چاپلوسی و ظلم به دیگری نامی برای خود دست و پا کند. و نیز قال معصوم(ع):حسود عید ندارد.به چه علت؟به خاطر موفقیت و نیکنامی اطرافیان دایما حرص می خورد و در نتیجه مظلوم نمایی می کند تا مردم هر چند موقت هم شده اطراف او جمع شده و دیگران را اذیت کنند و او را دلداری دهند و آبی باشد بر آتش خشمش. در ضمن اگر دنیا را هم به حسود تقدیم کنید باز نسبت به شما سنگدل خواهد بود.
|
درباره وبلاگ
و کافران قسم یاد می کنند که هرگز کسی که مرد خدا او را زنده نخواهد کرد(و قیامتی وجود نخواهد داشت) بلی البته قیامت وعده حتمی خداست ولیکن اکثر مردم از آن آگاه نیستند./سوره نحل ایه38
بهمن 1387 دی 1387 پیوندها
**قرآن** |
.jpg)